پریسا در دریای خوشبختی

2:آفتابه
نویسنده : پروانه پریسا - ساعت ۱٠:٤۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۸ فروردین ۱۳۸٧
 

بدون شرح! عکس هایی از مسافرت نوروزیما:

آفتابه وسیله‌ای است برای ریختن آب. نام آفتابه دگرگون‌شده واژهٔ آب‌تابه است.  آفتابه از لحاظ شکل شبیه به کوزه است با این تفاوت که لوله‌ای به بدنه آن متصل است.

آفتابه‌ها در گذشته بیشتر به همراه لگن برای شستن دست پیش و همچنین پس از غذا خوردن استفاده می‌شده و امروزه بیشتر در توالت‌های ایرانی کاربرد دارد. آفتابه را لولهنگ نیز نامیده‌اند.

ضرب المثل  هایی  نیز در مورد آفتابه وجود دارد، مانند:

  • «آفتابه لگن هفت دست، شام و نهار هیچی» که کنایه از کاری است که در آن به حواشی بیشتر از اصل پرداخته شود
تاریخچه آفتابه
به نظر من آفتابه سنبل نبوغ و استعداد ما ایرانیهاست. باور نمیکنید؟
 آفتابه برای اولین بار توسط ما ایرانیها در دوره هخامنشی اختراع شد
وقتی اسکندر مقدونی برای اولین بار به ایران آمد از دیدن آفتابه متحیر شد و
 دستور داد تعدادی از این آفتابه‌ها رو به مقدونیه ببرن و ازش مشابه‌سازی کنن.
اما بدبختانه یا خوشبختانه اسکندر فوت کرد و دنیای غرب
 برای همیشه از نعمت آفتابه محروم شد.