کرایولیپولیز, لیپوماتیک, کویتیشن, لاغری, کرایو لیپولیز ایده آل

کرایولیپولیز, لیپوماتیک, کویتیشن, لاغری, کرایو لیپولیز ایده آل

قلعه رود خان
نویسنده : ایده آل - ساعت ۱٠:۳٧ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٢ آبان ۱۳۸٧
 

قلعه رودخان، بنا به شهادت همه نوشتارهایی که در کتابها و مطبوعات و اینترنت پیدا کرده ام بزرگترین دژ نظامی ایران است. که قدمتش به دوره سلجوقیان و بنابر بعضی روایتهای دیگر به دلیل یافتن دستشوییهایی که موافق قبله ساخته شده است به دوره ساسانیان نیز نسبت داده شده است.

 

 بعد ازینکه بلیط ورودی  را خریدی (نفری 350 تومن). از ش پرسی:

چقدر راه است تا قلعه؟؟

و جواب می شنوی 1 ساعت تا قلعه باید پیاده بروی. اون هم نه یک مسیر معمولی. از پله .

 

اتفاق مهم، جالب و عجیبی که در راه رسیدن به این دژ باشکوه توجه شما را جلب خواهد کرد، پله‌های سنگفرش شده‌ای است در بین آن همه جنگل و سبز و درخت و صدای پرنده‌هایی  که از دورتر میآید توسط میراث فرهنگی گیلان ساخته‌شده،

 

به اصرار همسفرت که حیفه تا اینجا  اومدیم بالا نریم شال و کلاه می کنی و راه می افتی.

دغدغه  اینو داری نکنه وسط راه دخترت بگه خسته شدم دیگه بالا نمی ام.. یا جیش دارم.. اب می خوام.. گشنه امه!!

اما دیگه راه برگشتی نیست.. باید بری

همسفرت پسر سه ساله اشو بغل کرده و با عزمی جزم می گه: بریم!! و من موندم که همه این مسیر را می خواد پسرشو بغل کنه؟؟

1.5 کیلومتر مسیره تا  قلعه. اون هم بیشترش از مسیر پلکانی که ساختن همین مسیر چندین سال طول کشیده.

صعود از پله‌هایی که به قول آن پسرک گیلانی دو هزار تاست و روی تابلوی ابتدای پله‌ها نوشته هزارو پانصد متر، چنان نفسگیر است که آدم به عقل فرمانروایان گیلان در آن دوران شک می‌کند که جایی را با رفت و آمد چنین سختی برای مملکت‌داری برگزیده‌اند

بعد 10 دقیقه اولین مشکل پیدا می شه: از روی رودخونه ای  حدودا 6 متر باید رد بشی. من موندم چرا پلی .مسیر گذری روی این رودخونه نذاشتند!!...مسیر از روی سنگ هاست. سنگ های که باید با احتیاط از روی ان ها بپری که سر نخوری.

25 دقیقه پیاده روی را طی  کرده ایم.. بهتره بگم پله نوردی!! هیچ تابلو و علامتی نیست که بگه چقدر مونده تا قلعه!!.هیچ بنی بشری هم رد نمیشه . و  هنوز ترس از پریسا ادامه داره .. اما خلاف انتظار م پرچمدار گروه است و از همه جلوتر می رود.

به 50 دقیقه نزدیک می شویم.. کم کم آثار خستگی و زانو درد نمایان می شود! همسفر همچنان پسرش را در بغل گرفته و  بالا می رود!  از او خجالت می کشم که گله از طولانی بودن مسیر کنم!!

 

بلاخره بعد 1یکساعت ..پسر و دختری از دور نمایان می شن...همه با هم می گیم: ازینا بپرسیم چقدر مونده!!

جوابی که میشنویم مایوس کننده است: مسیر نصف شده!! ما هم نرفتیم از همینجا داریم بر می گردیم......

همسفر همچنان  اصرار داره که  بالا بریم.......و من می اندیشم داشتن یک همسفر با انگیزه چقدر در موفقیت انسان موثر است!

 

روی یکی از پله ها با رنگ نوشته شده از همینجا 360 پله باقی مانده است.. جلوتر هم نوشته: 25 دقیقه تا قلعه!

و  پریسا همچنان جلودار گروه است!!

 

و بلاخره بعد از یکساعت و 45 دقیقه پله نوردی مستمر آثار قلعه پدیدار می شود.

رسیدن چه زیباست و غرور آفرین.

پریسا جونم دمت گرم مادر!! فرشته مهربون حتما از خجالتش در خواهد اومد.

 

پ.ن:

فیروزه جون از فومن دو مسیر داریم یکی طرف ماسوله دیگری همین قلعه رود خان . تقریبا ۲۰ دقیقه از فومن راه است تا ابتدای جنگل.