کمی عمیقتر به زندگی فکر کنیم..

امروز داشتم به موتزارت فکر می‌کردم که در اواسط قرن هجدهم متولد شده بود.
فکر می‌کنید آیا کسی دویست و پنجاه سال بعد از تولدتان شما را به یاد بیاورد؟

 

ما بعد از مرگمان چه میراثی برای آیندگانمان خواهیم گذاشت؟
قابلیت‌هایمان در رژیم گرفتن؟
احتمالا نه.
اما اشتیاق و انگیزه‌مان برای بهتر شدن، قوی‌تر شدن، جذاب‌تر شدن و مهربان‌تر شدن مطمئنا برای نسل‌ها ادامه خواهد یافت.

امروز، بیایید با تهیه یک لیست، میراثی را که می‌خواهید بعد از خود به جا بگذارید بنویسید.


/ 14 نظر / 6 بازدید
نمایش نظرات قبلی
منم یک آریایی...///

میراث من جنون و غربت...///

بهداد

سلام بسیار نکته خوبی بود

نسیم

سعی دارم فرزندی صالح و سالم از خود به یادگار بگذارم توکل به خدا [لبخند]

نیایش

خوب است و من نیکی را -هرچه در توانم باشد-در اغازاین فهرست خواهم گذاشت حتی در حق انانکه...![قلب]

aghayehichkas

سلام . آره با دوستم داشتيم يكي از ترانه هامو سرچ ميكرديم . وبلاگت تو نتيجه ها اومد.كنجكاو شدم و خوندم.منم از آشناييت خوشحالم.

صهبای عشق

سلام از وب جالب و پرمحتوای شما دیدن کردم و لذت بردم منتظر حضورتون هستم

منم یک آریایی...///

همیشه ها... وقتی می نویسم... که قصه های دلم را باد گفته باشد که دستم را باد گرفته باشد من در هنوز های باد ایستاده ام و باد هر کجا بخواهد دلم را می برد و تاراجم میکند بادا باد خوش بحال باد سپتامبر دوهزار و هفت .../// ناز بانوی عمو خوبه؟ سمفونی های ham موتزارت جاودانه اند

فریبا

به تفکرم وادشتی راستی میراث من برای نسل های بعدی چه خواهد بود؟

احمدی

سلام ... میراث چی نیست ؟! اگر درست زندگی کنیم و بقول شما عمیق تر به آن فکر کنیم و لحظه هارا احساس کنیم حتما چیز خوبی برای بعدیها هم خواهیم گذاشت. اما اگر بفکر میراث گذاشتن برای دیگران باشیم شاید هیچ میراثی نتوانیم بگذاریم .

sheina

chera post jadid nemizari[رویا]